نامه برفی

باریدن نخستین برف سال برای ساکنان اغلب روستاها وشهرها  باعث خشنودی و یکی از عوامل دلخوشی و شادی مردم است.

با باریدن نخستین برف، اشخاص خوش‏ ذوق و شوخ روستا، نامه‏ ای که مضمون آن را شعر برفی تشکیل می‏ دهد، می‏ نویسند و آن را به یکی از فرزندان یا دوستان خود می دهند تا نامه را برای یکی از نزدیکان یا دوستان خود در روستا ببرد واو در هنگام چایخوری یا فرصتی دیگر نامه را در گوشه‏ ای پنهان می‏ کند و آنگاه در فرصتی مناسب که کمی از آنجا دور شد، خبر آوردن نامه و مکان مخفی کردن آنرا به صاحبخانه می دهد و زود از آنجا می گریزد.

صاحبخانه به محض شنیدن این خبر آورنده نامه را دنبال می کند واگر صاحبخانه بتواند آورنده نامه را تا قبل از رسیدن به خانه خود دستگیر کند، او را گرفته و به صورتش سیاهی دیگ می‏ مالد و بازی را برنده می‏ شود و اگر نتواند او را بگیرد، بازی را می‏ بازد.

مضمون نامه بدین شرح است:

برف باریده به امید خدا
روز نو از ما و برفی از شما

گرکه ما بردیم جمعا 5نفر

گر شما بردید مختارید

 

دربیت اول شعر فرستنده نامه ابتدا خداوند متعال را به خاطر بارش نعمت الهی(برف) سپاس میکند و بارش برف را به گیرنده نامه تبریک می گوید و در بیت دوم فرستنده نامه تعداد مهمانها را در صورت برنده شدن و بازنده شدن به گیرنده نامه مشخص می کند که معمولا رسم بر این است که فرد بازنده مراسمی تهیه می بیند و از مهمانهای شخص برنده با صرف شام یا ناهاری پذیرایی می نماید.

/ 1 نظر / 124 بازدید